Por que rexeitamos este decretazo??
1. Porque non garante que os estudantes finalicen cada etapa educativa coas destrezas linguísticas tamén en galego.
2. Porque é unha proposta feita de costas a sociedade galega.
3. Porque a aplicación deste decreto suporá enfrontamentos nos centros.
4. Porque a xunta se burla da cidadanía cando di que se vai impartir un terzo das materias en inglés, cando sabe que iso é totalmente inviábel, e sen se preocupar do fracaso escolar.
5. Porque este decreto vulnera leis básicas aprobadas por consenso e tratados internacionais de dereitos linguísticos.
6. Porque é unha agresión á dignidade da nosa cultura que haxa un goberno da xunta que ande ás patadas coa lingua propia do noso país.
jueves, 21 de enero de 2010
miércoles, 20 de enero de 2010
O meu Soño...

A continuación preséntovos a un dos meus soños por cumprir, A "Specialized Demo 8" unha bicicleta de descenso, que competiu en todas as probas da copa do mundo desta disciplina, comandada por un dos meus grandes heroes "Sam Hill".
O meu soño serie conseguir unha destas maquinas para facerlle a competencia a Hill e invitalo a descender polos montes de Galiza.
Darlle as Grazas a CigRede pola axuda da creación de este blog.
martes, 19 de enero de 2010
Como empezar o meu Blog...
Teño unha historia que contar e non teño como empezar. Os recordos agolpanseme na cabeza, quero facer que saian e me iluminen como a un poeta inspirado.
Unha espesa neboa de elefantes rosas e cocodrilos camiñantes difuminan todo canto recordo convertendoo en meras alucinacións surrealistas.
Sentome, levantome, tomo un anaco de chocolate, volvome sentar, miro a pantalla do ordenador, onde non vexo mais que un deprimente cadrado blanco onde teño q contar algo. Necesito onde aferrarme, necesito sacar o polvo das miñas neuronas oxidadas do meu cerebro e encender o motor que move as miñas mans no teclado do ordenador.
As dudas me corroen e non atopo a ningunha musa que me inspire, mais que as ociosas musarañas que habitan na miña cabeza.
¡Mal raio me parta!! Xa sei a razón de me cranear, da miña paranoia e das miñas alucinacions, atopei a miña musa e a miña perdición, delirium tremens e o seu nome e así e como todo empeza.
Unha espesa neboa de elefantes rosas e cocodrilos camiñantes difuminan todo canto recordo convertendoo en meras alucinacións surrealistas.
Sentome, levantome, tomo un anaco de chocolate, volvome sentar, miro a pantalla do ordenador, onde non vexo mais que un deprimente cadrado blanco onde teño q contar algo. Necesito onde aferrarme, necesito sacar o polvo das miñas neuronas oxidadas do meu cerebro e encender o motor que move as miñas mans no teclado do ordenador.
As dudas me corroen e non atopo a ningunha musa que me inspire, mais que as ociosas musarañas que habitan na miña cabeza.
¡Mal raio me parta!! Xa sei a razón de me cranear, da miña paranoia e das miñas alucinacions, atopei a miña musa e a miña perdición, delirium tremens e o seu nome e así e como todo empeza.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)